Anemoon

Verzorging van anemonen

De verzorging van de anemoon is niet ingewikkeld, het is een gemakkelijke plant. Omdat hij niet tegen droogte kan, moet je hem regelmatig begieten, en in de bloeiperiode kun je de anemonen bemesten met een meststof speciaal voor bloembollen. Deze zijn te koop bij het tuincentrum of de lokale bloemist.

Planten & verplanten anemoon

Voorgekweekte anemonen kun je direct op de plaats van bestemming zetten, en geven je al heel snel bloemen.

Je kunt een anemoon het hele jaar door planten. Alle varianten houden van een losse humusrijke grond, die niet te droog mag zijn. Ze houden echter ook niet van natte voeten, dus de grond moet goed gedraineerd zijn. Verder houden ze van een lichte standplaats, hoewel halfschaduw ook wel kan. Met name de herfstanemoon is een heel snelle groeier.

Het planten is heel eenvoudig; je maakt een gat in de grond ter grootte van het potje van de plant, je haalt de plant voorzichtig uit het potje en probeert daarbij zo min mogelijk wortels te beschadigen. Zet de plant in het gat en vul het op met tuinaarde. Geef de pas geplante anemonen flink water, om te zorgen dat de grond lekker vochtig is.

Anemoonbollen planten

Anemoonbollen, of liever gezegd anemoonknollen, het is namelijk een knolgewas, kun je kopen bij het tuincentrum of bij de lokale bloemist. Kies de door jou gewenste hoogte, bloeitijd en kleur, en ga in je tuin aan de slag.

Je kunt de bollen het hele jaar door planten, maar het is het beste om ze direct na aankoop in de grond te stoppen. Plant ze ongeveer 7 cm diep, met een onderlinge afstand van 10-15 cm. 

Bloeitijd

De bloeitijd van de anemoon is heel divers. Je hebt varianten voor vrijwel elke periode van het jaar. Voorjaarsbloeiers zoals de anemone leveillei (overigens zeer winterhard), herfstbloeiers zoals de herfstanemoon en allerlei kleurige varianten ertussenin.

Vermeerder door bollen te poten of scheuren

 De meest gangbare manier van vermeerderen bij anemonen is door middel van de bolletjes die ze aan het eind van de bloei aanmaken. Je kunt de anemoon echter ook scheuren of vermeerderen door middel van wortelstekken. In oktober of november is de beste periode om de plant te scheuren. Graaf daarvoor de plant op en snijd de kluit in stukken. De stukken kun je dan weer apart planten. Vermeerderen door middel van een wortelstek is ook heel gemakkelijk. Haal de plant uit de grond en snijd één of twee dikke wortels vlak onder de bovenkant van de kluit af. Voor je verder gaat met de wortelstekken zet je de plant weer terug in de grond. Snijd de stekken schuin af in stukken van 4 à 5 cm en zet deze stekken rechtop in een bak met potgrond of speciale stekgrond. Als de wortelkluit zich goed ontwikkeld heeft, kun je de plantjes in de tuin planten, voor een nieuw seizoen vol kleurige anemonen.

Snoeien van de anemoon

Als de anemonen zijn uitgebloeid en het bloeiseizoen voorbij is, zal de plant verwelken. Je kunt hem dan tot aan de grond afknippen. Dit is de enige vorm van snoeien die anemonen nodig hebben. Enkele herfstanemonen vermeerderen zich erg gemakkelijk via uitlopers, dit is iets waar je beslist rekening mee moet houden.

Herkomst van de anemoon

Er zijn verschillende verhalen in omloop over het ontstaan van de anemoon en haar naam.
Er is een Romeinse sage over een nimf aan het hof van de godin Flora en de god van de wind Zephyros. Het verhaal gaat dat Zephyros verliefd was op de nimf, en dat Flora haar in een bloem veranderde De naam van de nimf was Anemone.

Er zijn echter ook bronnen die erop wijzen dat de naam een oude Griekse of Latijnse verbastering van de Semitische naam van Adonis is (in iets andere versies gaat het zelfs om Christus). Uit zijn bloed zou de rode anemone coronaria, ontstaan in het Midden-Oosten, zijn ontsproten.

Tenslotte wordt de anemoon vaak windbloem genoemd, anemos is het Griekse woord voor wind. De bloemen lijken permanent te bewegen op het ritme van de wind, en de blaadjes vallen snel af en worden dan meegevoerd door diezelfde wind.

De anemoon is giftig

De anemoon is lid van de ranonkelfamilie en zoals gebruikelijk in deze familie is de anemoon dan ook giftig. Echter niet de gehele plant. Alleen het blad en het sap is giftig, zowel bij aanraking als bij inname. Vergiftigingsverschijnselen zijn; last van je darmen en buik, en een branderig gevoel in mond en keel.

Beschermen voor de winter

De anemoon is meestal een knolgewas en een overblijvend kruid, en de varianten uit het noordelijke deel van Europa zijn goed winterhard. Anemonen zoals de herfst- en de Japanse anemoon kunnen een zachte winter overleven op een beschutte plek, maar eigenlijk zijn ze gewoon niet zo geschikt voor de Nederlandse winters.

Het is geen probleem om de bollen in de grond te laten zitten. Je kunt ze tegen vorst beschermen met een laag compost, dode takken of stro. Natuurlijk kun je ook de bollen opgraven en gedurende de winter koel en droog bewaren op een donkere plek.