Euphorbia

De Euphorbia staat bekend als een mooie, sierlijke bloem. Je herkent deze bloem aan de vele kleine bloemetjes.

Kenmerken van de Euphorbia

De bloem bestaat uit één steel met allemaal vertakkingen en kleine bloemetjes. Een bloemsoort die je veelal in het najaar terug ziet in de herfstboeketten en goed te combineren met bijvoorbeeld de chrysant.

De naam euphorbia staat voor een plantengeslacht die valt onder de wolfsmelkfamilie. Het geslacht kent wereldwijd ongeveer 2.300 soorten, en bevat zowel kruidachtige planten als bomen, struiken en zelfs cactussen, zoals de christusdoorn.

De Nederlandse naam wolfsmelk wijst op een van de belangrijkste kenmerken van de leden van deze familie, het melkachtige sap dat in veruit de meeste gevallen giftig is. Let daarom op met huisdieren en (kleine) kinderen, en zorg ervoor dat je handschoenen draagt als je met of bij een van de onderstaande planten tuiniert, en je handen goed na het tuinieren!

Veel verschillende soorten

Omdat de euphorbia zo’n groot en divers geslacht is, beschrijven we hieronder enkele prominente leden, van de in het wild levende amandelwolfsmelk, via de populaire vetplant Afrikaanse melkboom naar de twee geliefde kamerplanten die met Kerst in elk huis wel te vinden zijn:

Verzorgen en snoeien van de euphorbia als borderplant

De verschillende borderplanten (characias, amygdaloides, martinii en lathyris) zijn met een zonnige standplaats en een goed ventilerende en vochtdoorlatende grond heel tevreden. Je kunt deze plant het beste in het voorjaar in je border poten.

Ze hoeven over het algemeen niet bijgemest te worden. Snoeien kan beperkt worden tot twee momenten; na de bloei snoei je de bloemstelen weg, en in het voorjaar kun je de lelijke en/of dode delen wegsnoeien, en eventueel wat te enthousiaste uitlopers wegsnoeien.

Verzorgen en snoeien van de euphorbia milii – de christusdoorn

De christusdoorn is in alle opzichten een cactus en moet dan ook als zodanig behandeld worden; weinig water en liefst volle zon. Niet teveel draaien of verzetten, en tenslotte houdt hij ook nog van een droge, warme omgeving.

Ondanks alle goede zorgen en het langzame tempo waarin een christusdoorn groeit, komt er een moment dat hij er echt niet meer uitziet. De christusdoorn heeft wat aanmoediging nodig om nieuwe scheuten aan te maken, en dat doen we in de vorm van een snoeibeurt, bij voorkeur in de lente. Je kunt de christusdoorn ver terugsnoeien en hij zal je belonen met nieuwe zijscheuten. En aangezien de bloemen alleen aan het einde van scheuten ontstaan, zul je meteen ook de bloei een flinke boost geven!

Nogmaals, het witte melksap van de christusdoorn, en de meeste andere euphorbia’s, is zeer giftig, dus draag handschoenen bij dit werk en was alles (handschoenen, handen, werkblad én gereedschap) goed af na afloop.

Wist je dat…

Het geslacht euphorbia dankt zijn naam aan de geneesheer van koning Juba II van Maritanië, Euphorbos.